Konkurs historyczny z okazji 90 rocznicy odzyskania Niepodległości przez Polskę organizowany przez Historia.org.pl i Komendant.cal.pl

Miło nam zakomunikować, że zwycięzcami Konkursu zostali:

Paulina Ż - Olkusz
Joana U. - Olsztyn
Justyna B. - Katowice
Justyna A. - Gołcza
Izabela B. - Zawiercie

Wszystkim zwycięzcą serdecznie gratulujemy wiedzy historycznej, która pozwoliła odpowiedzieć bezbłędnie na trudne pytania Konkursowe, które wymagały dużej wiedzy historycznej lub sięgnięcia do podanej literatury.

Dla zwycięzców przewidziane są nagrody książkowe ufundowane przez IW Erica. Będą to zestawy 3 książek wysłane w ciągu miesiąca na poadny w e-mailu adres.

Wszystkim, którzy wzięli udział w Konkursie dziękujemy, za to, że chcieli zmierzyć się z historią.

Poprawne odpowiedzi to:

Ad. 1 – kwiecień 1937 r.
Ad. 2 – Komitet Narodowy Polski
Ad. 3 – d
Ad. 4 – d
Ad. 5 – b
Ad. 6 – Tymczasowy Rząd Ludowy Republiki Polskiej
Ad. 7 – b
Ad. 8 – ul. St. Moniuszki 2, Warszawa
Ad. 9 – 16 sierpnia 1915, 12 grudnia 1916
Ad. 10 – Józef Dowbór-Muśnicki

Historia.org.pl, Komendant.cal.pl

Dzień 11 listopada jednoznacznie kojarzy się nam z odzyskaniem Niepodległości. Właśnie dzisiaj obchodzimy 90. rocznicę powrotu Polski na mapę polityczną Świata po długich 123 latach zniewolenia. Jednak czy tak naprawdę zastanawiamy się dlaczego właśnie 11 listopada?, czy akurat ten dzień był tym przełomowym?, właśnie takie pytania zadawano sobie w dobie II RP. Najlepiej o braku jednomyślności w tej kwestii świadczy fakt, że 11 listopada został ogłoszony Świętem Niepodległości przez sejm RP dopiero 23 kwietnia 1937 r., ale zacznijmy od początku.


Józef Piłsudski i Ignacy Paderewski

Wybuch w 1914 r. wojny, którą my nazywamy I wojną światową, a w okresie międzywojennym zwanej wielką wojną, w której dotychczasowi ciemiężyciele Polski stanęli naprzeciw siebie był długo wyczekiwaną chwilą, przez wszystkich tych którzy starali się zmienić zastany porządek rzeczy. Jedni tak jak Roman Dmowski i obóz z nim związany postanowili ulokować swe nadzieje w państwach Ententy, a konkretnie Rosji. Inni z Józefem Piłsudskim na czele sprzymierzyli się z państwami centralnymi. Sami okupanci chcąc pozyskać przychylność Polaków dawali w sposób mniej lub bardziej sprecyzowany do zrozumienia, że po wojnie sytuacja narodu polskiego musi ulec zmianie. Niejako ukoronowaniem tych zapowiedzi było powołanie przez cesarzy Niemiec i Austrii 5 XI 1916 r. do życia marionetkowego Królestwa Polskiego, w skład którego weszły jednak tylko ziemie b. zaboru rosyjskiego, oraz powołanie jako władzy zwierzchniej nad tym terenem 12 IX 1917 r. Rady Regencyjnej w skład której weszli Zdzisław ks. Lubomirski, abp Aleksander Kakowski oraz Józef hr. Ostrowski. Jednak byli tacy którzy nie czekając na decyzję zaborców postanowili z... [więcej]

8 listopada w magdeburskiej twierdzy zjawili się po cywilnemu wysłannik niemieckiego rządu hr. Harry Kessler, oficer pruskiej kawalerii gwardii, który w czasie walk na Wołyniu w 1915 r. był oficerem łącznikowym przy komendzie Legionów i stąd dobrze znał Piłsudskiego, oraz rotmistrz Paul von Guelpen. Goście przewieźli Piłsudskiego i Sosnkowskiego samochodem do Berlina. Gdy wyjeżdżali z Magdeburga, w mieście właśnie wybuchła rewolucja.


Powitanie Józefa Piłsudskiego na Dworcu w Warszawie

Dochodzi północ, gdy Wanda Romanówna puka do drzwi po prawej stronie saloniku. Józef Piłsudski budzi się od razu. Kazimierz Sosnkowski, były szef sztabu I Brygady Legionów, wyjaśnia, że sprawa jest bardzo ważna - przybyła delegacja Soldatenratu, rady żołnierskiej zrewoltowanych oddziałów niemieckich okupujących Warszawę.

O 4 nad ranem 22 lipca zeszłego roku Piłsudski i Sosnkowski zostali aresztowani przez Niemców w domu przy Służewskiej 5 w Warszawie. Po krótkim pobycie w kilku więzieniach Piłsudski został osadzony w twierdzy w Magdeburgu. Uwięzienie skończyło się przed trzema dniami. W Niemczech już na dobre walił się stary ład, lada moment groził wybuch rewolucji.

8 listopada w magdeburskiej twierdzy zjawili się po cywilnemu wysłannik niemieckiego rządu hr. Harry Kessler, oficer pruskiej kawalerii gwardii, który w czasie walk na Wołyniu w 1915 r. był oficerem łącznikowym przy komendzie Legionów i stąd dobrze znał Piłsudskiego, oraz rotmistrz Paul von Guelpen. Goście przewieźli Piłsudskiego i Sosnkowskiego samochodem do Berlina. Gdy wyjeżdżali z Magdeburga, w mieście właśnie wybuchła rewolucja. Niemieckie MSZ zarezerwowało pokoje dla wczorajszych więźniów stanu i ich dwóch opiekunów w eleganckim hotelu Continental. Nazajutrz rano hr. Kessler zaprosił Piłsudskiego i Sosnkowskiego... [więcej]

Portalowi HISTORIA.org.pl przypadł w udziale zaszczyt patronowania przedsięwzięciu, które stanowi hołd wobec bohaterów walk o niepodległość naszej Ojczyzny. Zostaliśmy bowiem zaproszeni do objęcia patronatem medialnym wystawy fotografii "Rozpoczęte dzieło trwa. Z życia mieszkańców Krakowa w dobie autonomii galicyjskiej 1866-1918", organizowanej przez Krakowskie Biuro Festiwalowe oraz Muzeum Historii Fotografii im. Walerego Rzewuskiego w Krakowie.

Ekspozycja przygotowywana w Pawilonie Wyspiański 2000 opracowana została z okazji 90. rocznicy wyzwolenia Krakowa spod władzy zaborczej i stanowi część uroczystych obchodów niepodległościowych.

Kolekcja starych fotografii i pamiątek zebranych w Pawilonie Wyspiański 2000 ukazuje najwcześniejszy okres w życiu wyzwolonego miasta i przybliża w ten sposób przemiany kulturalne, gospodarcze i społeczne, jakie wiodły miasto dziewiętnastowieczne w wiek dwudziesty. Kraków powitał wolność w 1918 r. jako miasto w dużej mierze przygotowane do wyzwań, jakie niosło z sobą wyzwolone, niepodległe Państwo. Doskonale wskazują na to fotografie, które przedstawiają świat sprzed ponad wieku z perspektywy pojedynczych zdarzeń. Ilustracje szczegółowo dokumentują działalność i powstawanie instytucji użyteczności publicznej: rozwój elektrowni, gazowni, straży pożarnej, pogotowia ratunkowego czy zakładów dobroczynnych i muzeów. Przypominają także ważny dla polskiej kultury rozwój teatru krakowskiego i jego przemiany, które przyczyniły się do rozwoju nowoczesnego aktorstwa, reżyserii i scenografii. Inne zdjęcia przywołują początki działalności szkół średnich, które dziś z dumą odwołują się do dziewiętnastowiecznych korzeni. Kolejne obrazy pokazują znaczenie wysiłku fizycznego, fotoreportaże z zakładanych w owym czasie parków z boiskami sportowymi, pierwszych klubów sportowych, czy zdjęcia dokumentujące działalność niezwykle popularnego w owym czasie Towarzystwa Gimnastycznego Sokół.... [więcej]