Zapraszamy wszystkich na wyjątkowe wydarzenie, które będzie upamiętniać wielki dzień triumfu oręża Rzeczpospolitej.

399 rocznica bitwy pod Kłuszynem:

4-go lipca 1610 roku pod Kłuszynem Wojska Rzeczypospolitej w liczbie ok. 4000 (mylnie podaje się większą liczbę), głównie husarii pobiły dwunastokrotnie liczniejsze sprzymierzone wojska szwedzkie i rosyjskie
(4000 żołnierzy szwedzkich i 16000 żołnierzy moskiewskich, których wspierało 28000 czeladzi i chłopstwa) pod dowództwem carskiego brata Dimirta Szujskiego.
Ze względu na dysproporcję sił niektóre chorągwie husarskie musiały szarżować na przeciwnika aż 10 razy.
W wyniku bitwy zginęło ok. 2000 Rosjan, 700 Szwedów oraz do ok. stu żołnierzy Rzeczypospolitej. Bitwa trwała ok. 5 godzin.

"Dniem największej żałoby w armii rosyjskiej jest do dzisiaj dzień 4 lipca - rocznica przegranej bitwy pod Kłuszynem z roku 1610."

Dlaczego bitwa pod Kłuszynem warta jest uwagi i pamięci?

- wspaniałe zwycięstwo husarii
- chorągwie szarżowały 8-10 razy
- dwunastokrotna przewaga przeciwnika
- husarskie konie obalały płoty
- husarze przełamali pikinierów
- w jej wyniku Polacy zajęli Moskwę, a królewicz Władysław Waza został obrany carem (tytuł carski posiadał w latach 1610-1634).

W obchodach wezmą udział przedstawiciele kilku grup rekonstrukcji historycznej z całego kraju oraz goście ze Szwecji.

Będzie można zobaczyć husarzy, w tym konno oraz przybyłe osoby po szlachecku z szablami, pokazy walki szablą, rozdawane będą ulotki informujące o bitwie i rocznicy tak 399, jak i 400, będzie można zrobić sobie zdjęcie z husarzami, porozmawiać ze specjalistami etc.

PROGRAM: SOBOTA, 4 LIPCA 2009, Warszawa

12:00 - 13:00 Spotkanie pod Kolumną Zygmunta “husarze i szlachta”

13:30 - 13:40 Złożenie wieńca na Grobie Nieznanego Żołnierza

15:00 - 16:50 Spotkanie- prelekcja w Muzeum Wojska Polskiego:

Radosław... [więcej]

Fani historii naszego największego sąsiada z pewnością ucieszą się z faktu, że dzięki studentom Uniwersytetu Zielonogórskiego nasze treści dzisiaj wzbogaciły teksty o Rewolucji Październikowej i Złotej Ordzie, a kilka dni wcześniej umieściliśmy wywiad z prof. Barbarą Piechowiak-Topolską o wojnie polsko rosyjskiej z początku XVII w.

Złota Orda i jej panowanie nad Rusią:

(...) W 1206 r. zjednoczył rozproszone plemiona koczownicze wschodniej części stepów euroazjatyckich. Na czele tych plemion podbił znaczną część Państwa Dżurdżenów, znajdującego się na północy Chin. W 1219 r. przedsięwziął wielką wyprawę na zachód przeciw państwu Chorezm. W czasie tej wyprawy wysłał odział pościgowy za pokonanym władcą Chorezmu Muhammedem, który to oddział dostał następnie zadanie przejścia Kaukazu i wykonania rekonesansu stepów nadczarnomorskich i nadkaspijskich. Wiek XIII jest także przełomowy dla dziejów Rusi. Rozpędzona przez Czyngis-chana stepowa machina wojenna, mimo jego śmierci w 1227 r. zmiażdżyła i podporządkowała pod koniec lat trzydziestych rozdrobnioną i skłóconą Ruś. Na 240 lat spora część Rusi, zmienna w określonych latach znalazła się pod cięzkim panowaniem stepowych najeźdźców. Przez cały ten okres jarzmo to przechodziło przeobrażenia. (...).

Rewolucja Październikowa i jej znaczenie:

Rewolucja Październikowa z 25/26 października 1917 była wydarzeniem, które diametralnie zmieniło oblicze Rosji i Europy Środkowo-Wschodniej. Rosja carska stała się państwem dyktatury proletariatu. Władzę objęli bolszewicy i lewicowi eserowcy, choć ci ostatni raczej symbolicznie. Znaczenie rewolucji jest o tyle znacząca, o ile rozpatruje się ją w aspekcie politycznym i społeczno-kulturowym. (...)

Wywiad z prof. Barbarą Piechowiak-Topolską.

Serdecznie zapraszamy do lektury!

Po 5 latach członkostwa Polski w UE z Komisarz UE Danutą Huebner rozmawia historia.org.pl.

Czy Polska wykorzystała swoją szansę jaką dało jej wejście do UE? Jak wyglądałby dziś nasz kraj gdybyśmy do UE nie weszli?

D.H.: Polska bez wątpienia skorzystała z członkostwa w UE. Czechy i Słowacja i właśnie Polska to kraje, które najbardziej przyspieszyły swój rozwój po wejściu do Unii. Dziesięć lat temu dochód na mieszkańca w nowych państwach Unii wynosił tylko 40% średniego dochodu piętnastki. Dziś wynosi 52%. Nasz handel zagraniczny także nabrał wiatru w żagle. Eksport Polski rósł szybciej niż eksport jakiegokolwiek innego państwa Unii. Po 2004 r. napłynęło do Polski ponad 50 mld euro inwestycji zagranicznych. Przyspieszało to modernizację gospodarki i poprawiało jej konkurencyjność. Żyjemy dziś w Europie stabilnej, bezpiecznej i demokratycznej. Oddychamy czystszym powietrzem i podróżujemy bez wiz i paszportów. Tego wszystkiego nie osiągnęlibyśmy bez pomocy Unii Europejskiej.

Jakie były pierwsze reakcje w Brukseli na nowych członków UE z 2004r.? Jakie były pani spostrzeżenia po pierwszych tygodniach urzędowania?

D.H.: Dało się zauważyć wyraźną euforię, radość z końca podzielonej Europy. Bruksela była i jest zadowolona z rozszerzenia. Apokaliptyczne scenariusze poprzedzające wschodnie rozszerzenie nie sprawdziły się. Ja sama zostałam bardzo serdecznie przyjęta jako nowy komisarz. Byłam pod wrażeniem profesjonalizmu personelu Komisji, jednak z drugiej strony czułam frustracje z powodu ogromu procedur administracyjnych. Jak widać, nawet biurokraci mają czasami dość biurokracji.

Czy w innych krajach UE historia Polski jest znana lub promowana? Czy w innych krajach informuje się np. o takich wydarzeniach jak Okrągły Stół w Polsce czy... [więcej]

Z okazji 400 rocznicy wojny polsko - rosyjskiej na początku XVII wieku przeprowadziliśmy wywiad-rozmowę z panią profesor Marią Barbarą Piechowiak-Topolską w ramach akcji informacyjnej "Pamiętajmy na okrągło" portalu historia.org.pl oraz zielonogórskich studentów historii.

Jaka była rola Zygmunta III w wojnie polsko - rosyjskiej 1609 roku?

prof. Maria Barbara Piechowiak-Topolska: Habsburgowie pertraktowali z Turcją, a to Zygmunt III nie chciał walki z Turcją. To niesamowite jak wielka polityka w tym okresie wpływała właśnie na formowanie się przyszłego kształtu Europy Środkowo-Wschodnie. Mianowicie, wtedy rozgrywały się nie tylko losy Rosji, ale rozgrywały się losy Europy Środkowo-Wschodniej, kto kogo przewiezie czy Jagiellonowie Habsburgów, czy Habsburgowie Jagiellonów. I Habsburgowie maczali w stosunkach właśnie Rzeczpospolitej z Rosją. No i oczywiście cały czas mając na uwadze zabezpieczenie się sobie od Turcji, ponieważ Rzeczpospolita, będąc związana zresztą stosunkami małżeńskimi, jednak była przeciwko wojnie z Turcją. Mam cytat właśnie w pracy Pana Piotra Szpaczyńskiego, jak posłowie rosyjscy w Wilnie oskarżają Zygmunta III o to, że był przyjacielem Turcji. Rzeczywiście jednoznacznie nie wypowiadano się za chęcią przystąpienia do wojny z Turcją.

Czy układ szwedzko-moskiewski, czy też więzienie polskich więźniów w Moskwie był wystarczającym cassus belli, by całkowicie przekonać szlachtę do królewskiego planu? Jakie znaczenie miała wówczas propaganda króla?

M.P.-T.: Przypomnę jeszcze, że sławne poselstwo Lwa Sapiehy, które powinno się znaleźć na tej stronie, uchwaliło po drugim pobycie od 1600 do 1602, czyli prawie dwa lata w Moskwie. Rezultatem tego było 20 lat uzyskania tego pokoju. Najważniejszą rzeczą był właściwie fakt unii od 1598 roku (Zygmunt III i jego otoczenie a nie Zamoyscy). Myślano... [więcej]